آزادارمکی: اعتراضات دانشگاه دوباره به خیابان میرسد اگر... | جامعه مدنی به میدان آمده | روش حکمرانی باید عوض شود
به گزارش اقتصادنیوز، اعتراضات در دانشگاه ها درحالی این روزها مهمترین اخبار تبدیل شده است که هنوز چیزی از ۸ و ۱۹ دیماه نگذشته و بسیاری از خانوادهها همچنان سوگوارند. با این حال، فضای دانشگاهها اینبار به نظر میرسد مدنیتر و در امتداد مطالبات پیشین باشد؛ مطالباتی که از خیابان آغاز شد و اکنون در محیطهای دانشگاهی با صورتبندی تازهای طرح میشود.
اقتصادنیوز: یک جامعه شناس می گوید: مشکل اساسی این است که در کشور ما تقریباً هر مطالبهای سریع برچسب سیاسی میخورد. وقتی مطالبه صنفی یا معیشتی فوراً امنیتی تلقی شود، امکان گفتوگو و اصلاح کاهش مییابد و شکاف اجتماعی عمیقتر میشود.
آیا آنچه امروز در دانشگاهها جریان دارد، ادامه همان اعتراضات خیابانی است یا جنبشی با مختصات متفاوت؟ در گفتوگو با دکتر تقی آزاد ارمکی، جامعهشناس و استاد دانشگاه به این پرسشها پرداختهایم.
گفتوگوی اقتصادنیوز با تقی آزادارمکی، جامعهشناس و استاد دانشگاه را در ادامه میخوانید.
****
*آقای آزادارمکی! با توجه به آغاز اعتراضات دانشجویان در روزهای اخیر، به نظر شما جنس این اعتراضات تا چه اندازه شبیه اعتراضاتی است که در ۱۸ و ۱۹ دیماه در سطح شهر و بهصورت خیابانی شکل گرفت؟ آیا با نوعی اعتراض دانشجویی با مطالبات سیاسی مواجهایم یا همان مطالبات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی مطرحشده در خیابان اکنون در دانشگاه بازتاب یافته است؟
اعتراضات دیروز، پریروز و امروز که در دانشگاهها شاهد بودیم، ادامه اعتراضات دورههای اساسی جامعه مدنی، آزادی و دموکراسی است. در حاشیه اعتراض دانشجویان و جنبش دانشجویی، که البته در کنار آن جریانهای دیگری نیز اضافه شدهاند، اما مردم نسبت به کشتهشدهها اعتراض دارند و پس از آن، ضرورت تغییرات بنیادی در نظام سیاسی نیز مطرح شده است. به عبارت دیگر، میتوانم بگویم جنبش دانشجویی امروز حامل مسائل دیروز جنبش دانشجویی و نیز مسائلی است که در سطح ملی مطرح شده است. این شعارها را در همه دانشگاهها دیدیم.
با وجود هزینههای جانی و امنیتی و در فضایی که جامعه با حجم بزرگی از سوگ روبهرو شد، نوعی نترسی نیز مشاهده میشود.
اعتراضات مدنیتر شده است
*آیا میتوان گفت این موج جدید اعتراضات بیشتر ناشی از ریختن ترس در جامعه است یا نتیجه پاسخ نگرفتن به اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دیماه؟ آیا جامعه به این نتیجه رسیده که حتی اگر با خشونت روبهرو شود، باز هم باید اعتراض کند؟
به نظر من ادامه همان اعتراضات است و اکنون بهصورت مدنیتر اعلام میشود. دیگر کسی شیشه نمیشکند، آتش نمیزند، کلانتری را آتش نمیزند. اگر بسیجیها وارد نشوند، درگیری هم اتفاق نمیافتد. بنابراین، به نظر من مدنیتر شده و آن خشونت را کاهش داده است.
برچسب امنیتی زدن، مسئله را حل نمیکند
*نگاه شما به فضای مقابل هم قرار دادن گروه معترضان و نیروهای بسیجی در دانشگاهها چیست؟ آیا این تقابل میتواند به تولید خشونت منجر شود؟
معترضان شعارهایشان را میدهند و همان جنبش دانشجویی ما مطرح میشود. به نظر من، این روند ادامه پیدا خواهد کرد. جامعه حالا حالاها اعتراض خواهد کرد. این اتفاق فقط در یک دانشگاه نبود؛ در دانشگاههای بسیار زیادی رخ داد و ادامه هم پیدا خواهد کرد.
به نظر من، سریعاً برچسب امنیتی زدن، بازداشت کردن و سرکوب کردن، مشکل را حل نمیکند. باید با معترضان گفتوگو کرد. اینکه گفته میشود اینها نماینده آمریکا هستند، ادامه همان قصههای قدیمی است. در آینده نیز همین روند را خواهیم داشت؛ نه فقط در دانشگاه، بلکه در خیابان، در کارخانه و در بازار.
صدا و سیما فقط موضوع را عوض میکند و مثل همیشه موفق نمیشود
*در روزهای اخیر برخی روایتها از سوی رسانه ملی کشور مطرح شده که اعتراضات را به موضوعاتی چون عزاداری یا شادی پیوند میزند و آن را مخالفت با مناسک عمومی قلمداد میکند. این روایتها را چگونه ارزیابی میکنید؟
به نظرم صدا و سیما میخواهد موضوعات را عوض کند، اما توانایی عوض کردن را ندارد. بیشتر آدمها را عصبانی میکند.
ادامه خواهد داشت؛ راهحل، میدان دادن به جامعه مدنی است
*در یک جمعبندی، فکر میکنید اعتراضات دانشجویی تا چه اندازه و به چه شکلی ادامه پیدا خواهد کرد؟
به اعتقاد من اعتراضات قبلی برای جامعه نتیجهبخش بوده و این اعتراضات نیز ادامه پیدا خواهد کرد. اعتراض کردن، کشته شدن، شهید جلوه کردن و رساندن صدا به جامعه جهانی و اینکه مردم هم شنیدند چه میگویند، باعث میشود ادامه پیدا کند.
حاکمیت و دولت ارادهای برای حل مشکلات ندارند
راهحل این است که اجازه دهیم جامعه مدنی به میدان بیاید و به اقدامهای جامعه مدنی گوش بدهیم. جامعه مدنی چه میگوید؟ میگوید تغییرات بنیادی در سیاست و حکمرانی لازم است، روشها باید عوض شود، تبلیغات باید عوض شود و حقوق مردم به رسمیت شناخته شود.
آنچه که به نظر من در فضای حاکمیت یا دولت چنین ارادهای دیده نمیشود؛ دولت و حاکمیت هر دو با هم ادغام شدهاند و اجازه نمیدهند مشکلات حل شود و متأسفانه به سمت خشونت بیشتر پیش میرویم.
ارسال نظر